| Namkhang--'s profileIZYZUZAPhotosBlogLists | Help |
|
October 30 น้ำแข็งใส...ไปทัวร์จีน30 ต.ค. 49
วันนี้แล้วสินะ ที่เราต้องออกเดินทางไปจีน
กับ C.U.BAND ไปทำหน้าที่พิธีกร กับสมาชิกอีก ประมาณ 40 ชีวิต
คอนเสิร์ตแบนด์ครั้งนี้ ไปเล่นไกลถึงมหาวิทยาลัยXia MenและHua Qiou
เฮ้อ...แอบเครียดกับบทภาษาอังกฤษและภาษาจีน....ไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่นี่นา
พื้นฐานจีนติดลบ พื้นฐานอังกิดเป็น 0 เหอะๆๆๆ เว่อร์ไปมะ
แต่ด้วยความยากของบทพิธีกร และเหล่าครูเคท+แอนดรูว์บิ๊กส์ทั้งหลาย
ที่มาคอยชี้แนะ ชี้นำ จนบางครั้ง......นะ
คนที่เราบ่นให้ฟังบ่อยๆคงเข้าใจความรุ้สึกเราเนอะ
ยังไงก็ตาม เราต้องขอบคุณทุกคนที่เป็นกำลังใจให้เรามาตลอด
อย่างน้อยทำให้เรารู้สึกว่าเราต้องผ่านงานนี้ไปให้ได้
ปล.ขอบคุณ...พี่เล็ก คนที่อยู่เคียงข้างทุกเวลา อ้อมกอดที่เต็มไปด้วยกำลังใจ ไม่ต้องถามแล้วนะว่ารักมากแค่ไหน
ขอบคุณ....แก..เอ๋ย สำหรับคำพูดที่ทำให้เราฮึดที่จะสู้กับงานครั้งนี้ อย่าเพิ่งเบื่อนะ ถ้าเราบ่นให้ฟังบ่อยๆ
ขอบคุณ....ก๊อก สำหรับการช่วยเหลือในการแปลบทพิธีกร ถ้าไม่มีแก ไม่รู้ว่าป่านนี้เราจะเป็นไง
ขอบคุณ....ปุ้ย สำหรับการช่วยเหลือเรื่องบท + การฝึกออกเสียง ไว้เรากะพี่เล็กจะเอาพานพุ่มไปถวายนะ
ขอบคุณ...หนู ที่คอยเป็นห่วงเป็นใย พร้อมคำแนะนำดีๆในการใช้ชีวิตที่นั่น
ขอบคุณ แม่จ๋า และป๋า บุคคลสำคัญที่สุด ที่อยู่กับลูก และเข้าใจลูกทุกวินาทีจิงๆ รักแม่กะป๋านะจ๊ะ
ถึงแม้ใครก็ตาม ที่เราไม่ได้เอ่ยชื่อ แต่เรารับรุ้ถึงทุกความห่วงใยที่มีให้นะ....
ขอให้ผ่านงานนนี้ไปได้ด้วยดีเถ๊อะ.........เฮ้อออออ ไม่อยากไปเลยอ่า.....งือๆๆ
แล้วเราจะกลับมาอัพอีกครั้ง หลังจากกลับมาจากจีน ( อาทิดที่ 5 พ.ย. 49 )
ขอไปนอนเอาแรงก่อนนะ....รักค่ะ
October 20 น้ำแข็งใส...กลับไปเจอเพื่อน20 ตุลาคม 49
ลองนึกดูนะว่า....
ยังจำบรรยากาศสมัยเรียนม.ปลายได้มั๊ย?
ยังจำวีรกรรมที่เคยก่อตอนมัธยมได้รึปล่าว?
แล้วยังจำบุคคลที่อยู่ในเหตุการณ์ประวัติศาสตร์เหล่านั้นได้ดีแค่ไหน?
แน่นอนบุคคลเหล่านั้น คือ กลุ่มคนที่ทำให้ชีวิตวันเรียนของเรามีความหมาย
กลุ่มเพื่อนของเราตอนม.ปลาย ทั้ง10คน ที่ได้เรียนด้วยกันมาตลอด3ปี
มีเรื่องสุข เรื่องสนุก เรื่องเศร้า เกิดขึ้นมากมาย แล้วพวกเราก็ผ่านมาด้วยกัน
จนกลายเป็นความรู้สึกที่ผูกพัน...เต็มไปด้วยมิตรภาพ
แล้ววันนี้พวกเราก็นัดมาเจอกันอีกครั้ง
หลังจากไม่ได้เจอกันพร้อมหน้าพร้อมตามาเกือบ 3 ปี
จากทั้งกลุ่ม 10 คน แต่มากันได้8คน
นำทีมโดยนัต ณีว เอ๋ย แอม แนน เฟิร์น ปุ้ย
ส่วนอีก2คนติดธุระเร่งด่วน--ยังไงก็ดูรูปไปพลางๆก่อนละกัน
พวกเราก็จัดการเลือกร้าน นัดวัน เวลา
สุดท้ายก็มาลงตัวที่ร้านHot Chilli
บรรยากาศสบายๆ สไตล์Pub&Restaurant
พอไปถึง พวกเราก็ได้นั่งโต๊ะหน้าเวที ตรงนักร้องพอดีแป๊ะ!!
ตอนแรกก็บ่นๆว่าพวกเราจะเม้าท์กัน
ถ้ามานั่งหน้าเวทีงี้รำคาญเสียงเพลงตายเลย
แต่ก็เอาวะ...เผื่อนักร้องหล่อ
แล้วพอนักร้องมา พวกเราก็เกิดอาการดี๊ด๊า โดยเฉพาะแอมและเรา
นักร้องน่ารักจัง...แต่แอบรุ่นเดอะอ่ะ
แต่มองไกลๆ+ใส่หมวกแก๊ปอำพรางยังพอเนียนได้อีก
ตลอดเวลาพวกเราก็กินๆ เม้าท์ๆ แซวพี่นักร้องไป
เค้าก็เล่นกลับด้วยไง...555+ ไม่กลัวลูกเมียรู้เหรอเพ่!!
หมาหยอกไก่ มุกจีบเสี่ยวๆ ได้ขนมาใช้ออกอากาศก็งานนี้แหละ
แต่ก็ไม่น่าแปลกใจหรอก แหม...ก็โต๊ะหน้าสุด แถมเป็นสาวๆยกแก๊งค์
จะพลาดได้ไง...จิงม๊าาาา
"เสื้อม่วงขอเพลง...แต่เสื้อเขียวขอนักร้องได้มั๊ยอ่า"
"แหม...ถ้าขอเพลงมาเยอะขนาดนี้ เดี๋ยวผมไร้ท์แผ่นให้เลย แต่ทิ้งเบอร์โทไว้นะ จะได้โทไปบอก"
"ช่วงนี้อกหัก กะจามาหาจากโต๊ะหน้าเนี๊ยะแหละ"
"ลุกขึ้นมาโยกได้เลยครับ เด๋วแถมหอมแก้มฟรี...(แหวะๆๆ)"
"ผมถ่ายรูปให้เนี่ย มือสั่นหมดแล้วครับ เพราะแบบที่ให้ถ่ายสวยๆกันทั้งน๊าน"
"เหรอคะ คนถูกถ่ายก็ใจสั่นเหมือนกันค่า ก็ตากล้องหล่อขนาดนี้"
ฯลฯ
เป็นที่สนุกสนานร่าเริง...ระหว่างนั้นพวกเราก็เอาแต่เม้าท์ๆๆ
เสียงดังลั่นร้าน วี๊ดว๊ายกระตู้วู้ แถมบ้ากล้องหยั่งกะอะไรดี
เด๋วๆถ่ายรูป เด๋วๆถ่ายรูป จนคนเค้ามองว่าเอ๊ะพวกนี้เป็นอะไร
พี่นักร้องเลยแซวว่า "อย่าตกใจครับ น้องพวกนี้ไม่ใช่คนไทย
เป็นคนต่างชาติ ประมาณ ปานามาน่ะครับ เค้าเลยถ่ายรูปไว้เป็นที่ระลึก" 55
ก็ทำไงได้ คนมันไม่ค่อยได้เจอกันนี่นา...ไม่เป็นไร ไม่อายๆๆ
ในที่สุดพวกเราก็เริ่มพุงกาง...อิ่มแปร้ ทั้งอาหารตา อาหารปาก
มื้อนี้ เป็นมื้อพิเศษจิงๆ ได้อัพเดทข่าวคราวความเป็นไป
และเรื่องราวชีวิตกันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตาอีกครั้ง
HaPpY~hApPy จิงๆ
หลังจากนั้นพวกเราก็เคลียร์บิล ก่อนแยกย้ายกลับบ้าน
ประกอบกับเป็นช่วงเปลี่ยนวงขึ้นมาเล่นพอดี
ก็เลยได้แอบคุยกะพี่นักร้องนิดหน่อย...
สืบรู้มาว่า พี่เค้าไม่ได้ร้องประจำที่นี่ แต่พี่เค้ามาแจมเฉยๆ
(โห...กะจะแวะมาบ่อยๆ จาได้มานั่งมองหน้า รู้งี้ไม่มาแระ ฮ่าๆๆ)
เวลาได้คุยใกล้ๆ เราก็สติไม่ค่อยอยู่กะเนื้อกะตัว...
..........----...........
เพราะมัวแต่นั่งนับรอยตีนกาของพี่เค้า ก๊ากๆๆๆ
เอ๋ยบอกว่า เวลายิ้มแล้วเหมือนพี่ติ๊ก-เจษเหอะ 55ได้ใจได้อีก
ทีแรกกะจะไปต่อที่รูท-RCA แต่เอ๋ยก็ไม่สะดวกเพราะใส่ชุดนักศึกษามา
แล้วเราก็มีแคสงานดีเจครีเอทีฟวันพุ่งนี้ตอนเช้า ก็เลยควรกลับบ้านไปพักผ่อน
ขอแปะไว้ก่อนละกัน ไว้คราวหน้าเนอะๆๆ...ค่อยไปแด๊นซ์ๆๆกัน
เอาเป็นว่าวันนี้พวกเราก็แยกย้ายกันนะ
Thanx ณีว ที่จุดประกายความคิดให้พวกเรานัดเจอกัน
Thanx นัต ที่เสนอไอเดียแนะนำร้านนี้ Hot Chilli
Thanx แนน ที่คอยเป็นไกด์นำทาง พร้อมๆกับช่วยแสวงหาร้าน
Thanx เฟิร์น ที่สละเวลาเฝ้าบ้านออกมาเจอกัน ขอโทดด้วยที่สั่งไก่มาให้แทะจนฟันปลอมเกือบหลุด เอิ๊กอ๊ากๆ
Thanx ปุ้ย ที่มาช่วยยิ้มตาหยี..แถมคอยเสิร์ฟน้ำให้ตลอดเวลา รับจ๊อบร้านนี้ก็ไม่บอก
Thanx แอม ที่อุตส่าห์แวะเวียนมาหา ถึงแม้ช่วงนี้กำลังเจ็บป่วยกับปัญหาหัวใจอยู่ก็ตาม
Thanx เอ๋ย...ที่เป็นนักเดินทางรอบโลก แถมยังอุตส่าห์ถ่อมาจากมธ.ท่าพระจันทร์เพื่อมาเจอกัน
ถึงแม้จะมาถึงเป็นคนสุดท้ายก็เหอะ...แต่เห็นความตั้งใจเต็มเปี่ยมของแกจิงๆ
แล้วก็เลือกบ้าได้แล้ว เค้าอุตส่าห์ดีกับแกจาตาย--เช้าใจมิ
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนที่อุตส่าห์ออกมาเจอกาน ทำให้วันนี้เป็นวันที่เรามีฟามสุขอีกวันนึงเลยแหละ!!
................................................
เฮ้อ!! เกริ่นถึงเรื่องเพื่อน แต่ที่พิมมายาวๆเนี่ย
ดันเม้าท์แต่เรื่องผู้ชาย เพิ่งจะมาเข้าเรื่อง
ก็อีตอนท้ายๆที่Thanxเนี่ยแหละ...เหะๆๆ
October 16 น้ำแข็งใส...พิธีกรงานวันทรงดนตรีจากงานที่ระลึกวันทรงดนตรี 20 กันยายนของทุกปี
ปีนี้พิเศษมากกว่าปีอื่น เพราะงานวันทรงดนตรีเลื่อนมาเป็น
วันศุกร์ที่ 13 ตุลาคม 49 จากการปฎิรูปเมื่อวันที่ 19 กันยา
งานปีนี้ดีใจมากมาย
ที่เห็นเพื่อนๆครุสาสตร์ไปช่วยงานกันตรึมเลย
เราไม่รู้ว่าเพื่อนๆไปเพราะถูกบังคับเกณฑ์ให้ไปหรืออย่างใด
---แต่เราดีใจนะ----
ที่ก่อนขึ้นเวที
เราเดินไปตรงทางเข้าหอประชุม
เจอเพื่อนๆที่รู้จัก
.....
คือโดยปกติแล้ว งานแบนด์เกือบทุกงาน
น้อยครั้งมากที่เราจะบอกให้เพื่อนๆไปดู
ไม่รุ้ว่าเพราะอะไรเหมือนกัน
แบบว่าเกรงใจอ่ะ
กว่าจะข้ามฝั่งไปดู บางทีงานก็เลิกค่ำ
เลยไม่ค่อยได้บอกกล่าวกันเท่าไหร่
เพราะฉะนั้นเวลาเราเห้นเพื่อนๆมา เราก็จะดีใจเป็นพิเศษ
ถึงแม้เพื่อนๆอาจจะไม่ได้ตั้งใจมาดูเราก็เถอะ
แต่อยากบอกให้รู้นะ ว่ามันเป็นกำลังใจให้เราอย่างดีเลยแหละ
งานทรงดนตรีปีนี้
หลายคนสงสัย ว่าทำไมน้ำแข็งขึ้นพูดน้อยจัง
ทำไมไม่เป็นพิธีกรช่วงแรก
....
ก็เพราะว่าทีแรกงานมีวันที่ 20 กันยา
แต่เรามีสอบเลิก 6 โมง
เราเลยแบ่งช่วงให้น้องลูกน้ำขึ้นก่อนช่วงแรกๆ
แล้วพองานเลื่อน ช่วงพิธีกรก็ยังเหมือนเดิม
เราก็เลยออกแค่นิดเดียว
แต่ความจิงแล้ว
มันก็เท่าๆกันแหละนะ
เพราะพิธีกรทั้ง5คนก็แชร์ช่วง เท่าๆกัน
แต่แบบช่วงที่เราออกช่วงที่4
เราแบบอับอายมาก
เพราะทุกอย่างผิดคิวหมดเลย
พูดก็ไม่รู้เรื่อง วกไปวนมา
ทั้งๆที่ตอนซ้อมก็ซ้อมไว้ดิบดี
แต่เป็นเพราะหลายๆอย่างที่มันผิดคิว
แล้วที่สำคัญเค้าไม่ได้run throughช่วงนี้ด้วย
เลย งงๆเอ๋อๆ กับการออกไปหน้าเวที
แต่ก็เอาเถอะ...มันผ่านมาแล้วนี่นา
อีกอย่างนึงนะ...ก็เราประทับใจนิก(พิธีกรคู่)มากๆ
ที่คราวนี้นิกคอยอยู่ข้างๆเรา
เป็นกำลังใจให้กัน แล้วทำให้เราออกไปพูดอีกครั้งในช่วงสุดท้าย
ผ่านไปด้วยดี...ขอบใจนิกนะ
ผ่านไป 3 ปี แล้วเหรอเนี่ย กับงาน
"คอนเสิร์ต วันที่ระลึกวันทรงดนตรี"
เร็วเนอะ...
เราจะได้เป็นพิธีกรในงานนี้อีกแค่ 2 ครั้งเท่านั้น
เมื่อเราสิ้นสุดชีวิตการเป็นนิสิต
เราก็จะกลายมาเป็น พี่เก่าc.u. band
แล้วมานั่งดูความสำเร็จของน้องๆ
ในพาร์ทพิธีกร...
แบบที่พี่กีต้าร์ พี่นก พี่ปุ้ย พี่อาร์ม พี่มะยอย พี่เบญ ฯลฯ
ที่เคยมานั่งดูเราอยู่ที่หน้าเวที
ตอนนี้ เราก็ต้องถ่ายทอดสิ่งที่เราได้รับมา
ให้กับน้องลูกน้ำและน้องคิงส์ น้องพิธีกรของแบนด์
ที่จะช่วยกันสานต่อความฝันและหน้าที่นี้ต่อไป
-----
ถึงแม้ว่าลูกน้ำและคิงส์จะเหนื่อยจะท้อ
แต่เราก็อยากให้น้องทั้ง2ได้มีพลัง สู้ต่อไป
อาจคงต้องใช้เวลา กว่าที่บ้านจะเข้าใจ กว่าที่น้องจะปรับตัวได้
ถึงแม้มันจะนาน แต่ก็ต้องมีสักวันที่น้องทั้ง2คนได้เรียนรู้ว่า
การเป็นพิธีกรของแบนด์มันมีค่าและมีความหมายแค่ไหน...
รักลูกน้ำ รักคิงส์นะ
-------------------------------
สำหรับพี่เล็ก...ขอบคุณที่เป็นพี่ที่ดีมากๆมาตลอด
ไม่รู้เหมือนกันว่าเพราะอะไร ถึงทำให้น้ำแข็งรักพี่เล็กได้มากมายขนาดนี้
ดีใจมากๆที่ได้เป็นน้องสาวของพี่ชายชาตรี!! อย่างพี่เล็กนะ... October 11 น้ำแข็งใส...หายไปนานกลับมาแล้วนะ...หลังจากที่หายไปนาน
เพราะมีภาระกิจอันใหญ่หลวงคือเรื่องเรียน
แต่วันนี้ เคลียร์ทุกอยางเสร็จหมดแล้ว....
กับรายงาน ที่ทำมาตลอด 3 วัน 3 คืน ก็เพิ่งส่งไปเมื่อวาน
ประทับใจกับรายงานวิชาed socมาก
กับการนำเสนอรูปเล่มแบบแมกกาซีน พอทำออกมาแล้วไปขายได้เลยนะเนี่ย
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคนในกลุ่ม ก๊อก โนฟ เหมียว แน็ท มีมี่ ฝน ที่ช่วยกันเสกสรรค์ปั้นแต่ง
จนทุกๆคอลัมน์ออกมาสมบูรณ์...เอา เอไปทั้งกลุ่มเลยละกัน เนอะๆๆๆ
วันศุกร์ที่ 13 นี้ มีงานวันที่ระลึกวันทรงดนตรี
(หลังจากเลื่อนมาจากวันที่ 20 กันยา เพราะเหคุการณ์ไม่สงบทางการเมือง)
เราต้องไปเป็นพิธีกรงานนี้อีกครั้ง ท่าทางคนจะมาเยอะแน่เลย
ถ้าใครสนใจก้ไปดูกันได้ ที่หอประชุมจุฬา ตั้งแต่5โมงเย็น-3ทุ่มค่า
ช่วงที่ผ่านมา...เราก็วุ่นวายอยู่กับงานนอก กับการไขว่คว้า
หาโอกาสที่เข้ามาทั้งหลาย เป็นเพราะว่าตั้งใจไว้ตั้งแต่ต้นปีแล้ว
ว่าปี49นี้ เราจะไม่ปฏิเสธโอกาสต่างๆที่เข้ามา แล้วเราก็ทำได้อย่างี่ตั้งเป้าหมายไว้จิงๆ
ดีใจกับตัวเองจัง...แต่มันก้เหนื่อยนะ กับการวิ่งวุ่นทำโน่นนี่นั่น เพื่อให้เราได้ทำในสิ่งที่ตัวเองรัก
เด๋วไปcastพิธีกร เด๋วส่งdemoมันก็มีทั้งที่เงียบหาย และได้รับการตอบกลับ
แต่ที่ตอบกลับมาน่ะ....จะได้ทำจริงๆเมื่อไหร่หล่ะ
-----
เมื่อวานพี่ที่Gen-X Academyโทมา บอกว่าเห็นน้องอ่านข่าวไอทีวี
ทีแรกก็ดีใจ นึกว่ามีงานไรเข้ามา
คุยไปคุยมา...ผลสุดท้าย คือจะให้ลงครอสเรียนการฝึกพูดเพื่อเป็นผู้ประกาศข่าว
เท่าไหร่รู้มั๊ย.....
19,000 เอ๊งงงงงงงงง
เอาเถอะ เอาเลยยยยยย
..อยากรู้จังว่า ถ้าเรียนจบแล้ว จะได้เป็นผู้ประกาศจิงๆเลยมั๊ย
เพราะบทสรุปสุดท้าย มันก็เหมือนอย่างที่เราเป็นอยู่ทุกวันนี้แหละ
คือ ไปสมัครโครงการ/ประกวด ได้เข้ารอบ
เวิร์คชอป เรียนรู้การเป็นผู้ประกาศ พิธีกรที่ดี พัฒนาบุคคลิกภาพ เรียนโน่นนี่นั่น
สุดท้าย...โครงการยุบ เลิก เงียบบบบบ
เหล่านี้คืออะไร----วงจรอุบาทว์ งั้นเหรอ
555+ ขำในชะตากรรมตัวเอง
ก้แค่อยากระบายง่ะ
|
|
|